Na een lange en vermoeiende reisdag zijn we vrijdagnacht aangekomen in Beijing. Veel gesleep met alle koffers en twee vermoeide kinderen. Pas om half drie ‘s nachts waren we op onze nieuwe kamer. Beide jongens inmiddels klaarwakker en hongerig. De vlucht ging best snel en goed. Alleen Ni Zhi had geen zin om te gaan slapen, maar wel moe dus het eerste uur flink gehuild. Huilende kinderen vinden de Chinezen maar niks, dus kregen we uit alle hoeken en gaten tips en adviesen van starende en bemoeiende Chinezen… Nou ja, het was goed bedoeld zullen we maar denken…

Zaterdag niet echt lang uitgeslapen, want het ontbijt is om tien uur afgelopen. Dus ‘s middags vielen beide jongens als een blok in slaap. Qi Xuan heeft nog leuk gespeeld met Twan, een reisgenootje. Ni Zhi was na het slapen eigenlijk nog steeds moe en een stuk lastiger dan normaal. Ook in het restaurant (weer heerlijk gegeten met de hele groep) was hij erg jengelig. Inslapen wordt ook moeilijker. Maar ja, dat hoort erbij en het ging ook wel heel goed de hele tijd, iets TE goed. Maar hij is ook nog steeds erg leuk, lief en knuffelig. We verbazen ons ook over zijn ontwikkeling, hoe ver hij al is Vanmiddag in de gang speelde hij zo voetbal mee met de grote jongens. Hup, er tussendoor rennen en tegen de bal aan schoppen. En dikke pret, schaterlachen! En wat nog grappiger was, Qi Xuan was ineens heel beschermend naar zijn broertje toe! Toen iemand Ni Zhi bijna omver liep zei QX: nee! niet doen! niet aan Ni Zhi komen! en toen ging hij hem helemaal knuffelen. Dat was mooi om te zien. Ook als Ni Zhi slaapt, komt QX dichterbij, kusjes of knuffeltjes geven. Als hij wakker is niet. En als hij huilt wordt QX er helemaal gek van. Dat de aandacht nu verdeelt wordt vindt hij ook nog erg moeilijk. Maar andersom is Ni Zhi ook jaloers als wij QX knuffelen. Gelukkig speelt QX nu leuk met Twan en Thom, beetje afleiding en gezelligheid!

Vandaag (zondag 20 januari) hebben we niet veel gedaan. Dichtbij het hotel zit de supermarkt in een grote hal. Aan de overkant van de weg nog zo’n shoppingmall. Daar zijn we doorheen gelopen. Elke vierkante meter wordt benut, propvolle mini winkeltjes met vanalles te koop. Kijk je ergens te lang naar dan wordt je meteen ‘belaagt’ door een verkoper, heel opdringerig kunnen die zijn.

Voor de rest van de week hebben we een heel programma gekregen van onze reisbegeleidster. Morgen gaat Rogier naar de ambassade. Dat is het laatste regel uitstapje. Daarna is het wachten op het visum in Ni Zhi zijn paspoort. En dan… naar huis! Tot die tijd nog leuke dingen bekijken en genieten van deze reis met onze twee knappe jongens!

Nog wat foto’s:

Woensdag 15 januari

Vanmorgen om 7.30 uur werden we wakker van een brabbelende Ni Zhi. “ja, ja, ja” kwam er uit zijn bedje. Lekker rustig geweest de hele nacht. Qi Xuan heeft gelukkig ook heel goed geslapen. En ja hoera Ni Zhi heeft gepoept! Daar zijn we zo blij mee, want dat is een goed teken in adoptieland Het ontbijt verliep wat chaotisch. Qi Xuan die honger had maar nog steeds nergens zin in heeft. Hij probeert het wel, maar niks smaakt hem. Dat is raar want normaal gesproken lust hij alles. Ni Zhi was erg druk aan de tafel, wilde lopen en gooide alles om. Terug op de hotelkamer hebben ze allebei lekker gespeeld. We hebben een ‘kamertje’ voor Qi Xuan gemaakt met een stoel, de grote koffer en het bed waar Ni Zhi niet in kan. Daar heeft Qi Xuan lekker gespeeld met zijn auto’s en trein die hij niet graag deelt. Ni Zhi vond het prima en zocht af en toe contact. Het ijs breekt langszaam. Qi Xuan doet af en toe even lekker gek en Ni Zhi vindt dat geweldig. Een beetje samen spelen met een bal gaat prima. Aan het eind van de ochtend wilden we nog even wandelen buiten, maar daar had Qi Xuan geen zin in. Ik ben zo moehoehoe… ik wil in de buggy… ik mag nooit in de buggy, alleen maar Ni Zhi… Tijdens het gejammer viel Ni Zhi al in slaap, dus toch maar in het hotel gebleven. Na het slapen toch nog naar buiten, heerlijk weer, het voelt als lente. We zijn naar het meer gelopen. Met er omheen een mooi park. De voorbereidingen voor het Chinese nieuwjaars feest zijn in volle gang. Het park is prachtig versierd met lampionnen, parasollen en windmolentjes. Alle perken worden beplant met bloemen. Ni Zhi heerlijk rustig, Qi Xuan nog wat aan het jammeren en toch maar even in buggy. Voor het avondeten zijn we met onze gids ‘mister Jerry’ en 1 van de andere families naar een restaurant gegaan. Eten aan een ronde tafel. Heerlijke gerechten. Ni Zhi eet zijn ronde buikje vol Qi Xuan eet weer weinig. Mister Jerry is een leuke gids. Af en toe wat onverstaanbaar… Hij noemt Qi Xuan een girly boy. Nou ja, dat klopt ook wel een beetje En Ni Zhi is onze creamy baby. Hij bedoelt niet echt creamy, maar dat is hoe hij Kunming uitspreekt. Het klinkt echt als creamy! Maar hij is ook wel lekker creamy Rogier noemt hem ook wel onze tank. En zijn hoofd is net een helm. Zo sterk als een beer! Als hem iets niet zint komt er vanalles uit gebruikt hij zijn korte arm en handje als een hamertje. Hij kan ook prima aangeven als hij meer wil eten. Hij klautert zo zelf het hoge bed af. Met zijn kleine handje pakt hij voorzichtig iets op tussen middelvinger en ringvinger (duim ontbreekt en wijsvinger is heel klein). Dat doet hij alleen als zijn enorme sterke grote hand al iets vast heeft. Hij speelt heerlijk met zijn gekleurde bakjes (jeweetwel Miranda ) en zet ze in en uit elkaar. Hij kan ook heel goed sjansen met zijn grote bruine ogen en mega lange wimpers. Hij komt bij ons allebei knuffelen. Vandaag voor het eerst zijn schaterlach gehoord, zo lief! En vanavond voor het slapen gaan brabbelde hij allerlei klanken en woordjes. Echt een blije baby! De eerste dag twijfelden we nog aan zijn gehoor, maar we zijn er nu wel van overtuigd dat hij met zijn linkeroor goed hoort.

Morgen gaan we naar het kindertehuis. Weer een uitdaging voor Qi Xuan. Hopen dat het goed gaat.

Bedankt voor alle lieve reacties, echt heel fijn om allemaal te lezen!

Nog even wat foto’s van deze dag:

Een hele lap tekst is leuk, maar jullie willen natuurlijk foto’s zien

Eindelijk! Gistermiddag kwam het verlossende telefoontje. Zaterdag 12 januari vliegen we naar China! Nog maar 20 nachtjes slapen, nog maar 3 weken thuis, nog maar 1 weekje naar school na de kerstvakantie. Wat gaat het ineens snel! Op naar Ni Zhi!

Wachten duurt altijd lang… Het is bijna november en de LOA is nog niet binnen. Voor kerst naar China zit er niet meer in. Geduld… Maar met het mooie weer is het net zomer buiten en op de kalender is het al bijna november. Zo voelt het alsof de tijd snel gaat, van de zomer naar november! Bijna sinterklaas, de adventtijd, bijna kerst, bijna oud en nieuw, bijna januari… En in de tussentijd genieten wij natuurlijk van Qi Xuan; een heerlijk kind:

Het is alweer een tijdje terug dat ik hier wat schreef. Geen nieuws is goed nieuws Het gaat heel goed met Qi Xuan. Hij zit alweer 7 weken op school na een fijne zomervakantie. De eerste weken was het wel weer even wennen, maar nu gaat het goed. Qi Xuan is nu een oudste kleuter. Soms voelt hij zich meer een middelste kleuter, maar dat is ook prima. Na dit jaar zal blijken of hij volgend jaar een super oudste kleuter of een eerste klasser zal worden, maar dat is nog ver weg, dus daar maken we ons nog niet druk om. Qi Xuan is nog steeds een cijfergek, maar de letters begint hij ook steeds interessanter te vinden. Hij leest al een paar woordjes. Zijn leergierigheid neemt niet af, hij gaat als een sneltrein en vraagt wel 100 x per dag waarom. Hij praat nu ook heel goed, mooie lange zinnen en maakt veel grapjes We genieten enorm van hem!

Op de dag dat Qi Xuan een jaar bij ons was hebben we een aanvraag op de post gedaan voor een nieuw adoptiekindje, een broertje of zusje voor Qi Xuan dus. Deze zomer hebben we bezoek gehad van de raad van kinderbescherming. Het was een heel prettig gesprek. Qi Xuan gedroeg zich voorbeeldig en leek goed gehecht vond de raad medewerkster. Dat is fijn om te horen! Het onderzoek is inmiddels afgerond en vorige week lag de nieuwe beginseltoestemming op de mat. Nu is het wachten op een intakegesprek bij de vergunninghouder. Een nieuwe spannende tijd breekt aan! Maar het kan ook nog wel weer heel lang gaan duren. Dat maakt niet uit, we hebben geen haast. Qi Xuan weet het wel en wil alleen een zusje (broertjes maken volgens hem altijd ruzie). Hij heeft al een tekening voor haar gemaakt, en houdt al rekening met haar als we ergens 4 van hebben: “dit bakje is voor Loempia” Ja Loempia, hij heeft ook al een hele leuke naam voor haar bedacht Maar we hebben hem ook verteld dat we Loempia pas op gaan halen als hij ongeveer 7 jaar is. Zo lang duurt het denken wij nog wel. Als er nieuws te melden is zullen we dat hier blijven plaatsen!

Zaterdag 18 juni was Qi Xuan jarig. Het was een geweldige dag en Qi Xuan heeft er heel erg van genoten. Maandag 20 juni mocht hij zijn verjaardag in de klas vieren. De juf van Qi Xuan schrijft elke week een stukje in Qi Xuan zijn dagboek. Het stukje wat zij over zijn verjaardag heeft geschreven zal ik hieronder overtypen, want het schooljaar zit er bijna op dus dit was haar 1 na laatste stukje jammergenoeg…

20-06-2011
Maandag, wat een feestelijke dag! Qi Xuan genoot intens van alle aandacht. Zelfs om het tafeltje huppelen bij “Lang zal hij leven” vond hij prachtig! Ik vond het ontroerend dat hij dit allemaal toch deed. Bij de kaarsen uitblazen was hij weer heel slim (nooit eerder gezien bij een kleuter). Qi Xuan bleef niet bij het uitblazen op 1 plek staan, maar draaide om het tafeltje heen, steeds naar de volgende kaars en blies die dan in 1 keer uit. Geweldig! De kleuters waren er stil van! Toen de klassen rond met zijn hulpjes; Diede en Marion, ook naar de schoolmoeder en de administratie. Buiten moest Qi Xuan even huilen omdat hij gevallen was en bij het vrije spel kwamen er ook tranen omdat hij op de grondpuzzel van Sara was gaan staan. Dat kan natuurlijk niet. ‘t Zal de spanning wel geweest zijn. ‘t Is ook niet niks zo’n verjaardag met alle aandacht! Hopelijk ging Qi Xuan fijn slapen na deze dag.

Alweer een half jaar geleden waren Qi Xuan en ik in Zaandam voor een fotoshoot voor de vriendin! En dan nu eindelijk het resultaat! Ik ben iets te laat met het plaatsen van dit bericht, want de vriendin nummer 21 lag vorige week in de winkels… Maar misschien is ie nog wel ergens te vinden.

Ik ben vrij onherkenbaar en Qi Xuan is het afgelopen half jaar ook enorm veranderd! Inmiddels is hij 101 cm! (11 cm gegroeid het afgelopen haar). Het gaat geweldig goed met hem! Hij krijgt steeds meer praatjes. Juffie heeft hem al een zogenaamd gouden sleuteltje gegeven om soms zijn mondje mee op slot te doen… Ik probeerde het sleuteltje thuis ook, maar toen zei Qi Xuan bijdehand: nee mama, ik heb het sleuteltje in de container gegooid! Zijn taal is enorm vooruit gegaan. Hij maakt nog wel vaak grappige foutjes. Vanavond bijvoorbeeld nog toen we oude foto’s zaten te kijken: “kijk mama, dat is Sinterklaas en Pieter Post! Ow nee, zwarte Pieter Post! Hij is nog wel steeds veel moe, vooral na en op school, maar dat is ook niet zo gek. Over een paar weken wordt hij alweer 5. Hij kijkt er erg naar uit, maar zoals bij veel dingen die hij heel leuk vindt, vindt hij het ook heel erg spannend en brult soms huilend: ik wil niet jarig zijn!!! We gaan er een fijne dag van maken en zullen het rustig aan doen, dan komt het vast wel goed.

Afgelopen maandag zijn we op school geweest voor een gesprek met de juf van Qi Xuan. Het gaat zo goed met hem op school dat hij sinds vandaag 4 dagen per week naar school gaat. Dus vandaag was zijn eerste donderdag op school en op donderdag krijgen de kleuters euritmie! Spannend dus, Qi Xuan zijn eerste euritmieles, maar helaas viel hij vlak voor de les keihard op zijn achterhoofd in de gang… Nu zit er een dikke knikker achter op zijn hoofd. Maar ja, behalve dat gaat het hartstikke goed met onze brokkenpiloot! Mensen vragen vaak hoe het met zijn taal gaat. Die ontwikkelt zich nog steeds elke dag. Sinds een paar dagen gebruikt hij “ik” in plaats van zijn eigen naam te zeggen (ik ben bang i.p.v. Qi Tsjee is bang). Hij vraagt ook niet meer zo vaak “wat is dat” in het Chinees, hij zegt nu bijvoorbeeld ook: mama kijk eens een mooie toren! Over China praten lukt nog niet zo goed. Daar is Qi Xuan soms nog heel verdrietig over maar hij kan dan niet goed uitleggen wat er precies gebeurd is.

Volgende maand is het sinterklaas. Alhoewel het volgende week ook nog sint maarten is zijn we toch maar vast begonnen met uitleggen en vertellen over sinterklaas. We hebben er namelijk veel zin in om dit feest met Qi Xuan voor het eerst te vieren. En 13 november komt sinterklaas al aan in Amersfoort. Qi Xuan vindt het erg interessant, vooral de cadeautjes die sint mee neemt natuurlijk… “Ow kom maar eens kijken!”

Morgen is het alweer september. Wat gaat de tijd snel. En er is weer een hoop gebeurd: Qi Xuan zijn tandje is weer recht, vanzelf teruggegroeid, gelukkig maar! We zijn met z’n drieen op vakantie geweest naar Portugal met het vliegtuig. Sinds twee weken gaat Qi Xuan naar school. En Qi Xuan is gegroeid, in de lengte, in zijn gewicht en in zijn ontwikkeling. Hij kent al zoveel woordjes en begrijpt een heleboel. Zijn langste zin zei hij vorige week: ik vind aardappel niet zo lekker!

De vakantie is heel goed gegaan. Op de heenreis was Qi Xuan erg zenuwachtig. Hij zei vaak: “vinne eng” en moest wel 20 keer plassen. Aan het eind van de reis heeft hij ook nog overgegeven, alle spanning eruit? Maar eenmaal in Casa Marianna, het vakantiehuisje van opa en oma, was hij helemaal gelukkig. Hij heeft zich prima vermaakt en genoten van zijn opa en oma. Voor het eerst in de zee was echt een feestje voor hem. Hij straalde helemaal! De terugreis ging hartstikke goed, geen stress meer gelukkig.

En nu gaat de kleine man naar school! We hebben voor de vrije school gekozen en dat lijkt een hele goeie keuze. De kleuters in zijn klas helpen hem met alles en zijn ontzettend lief voor hem (vooral de oudere meisjes). Bij het wegbrengen blijf ik nog wat langer en als hij op zijn gemak is ga ik naar huis. Hij gaat drie ochtenden zodat hij rustig kan wennen en kan bijkomen na een dag school. Doordat hij het soms niet allemaal begrijpt is hij wel snel boos en gefrustreerd. Lang stil zitten is ook niet echt zijn ding En de dag na school is hij helemaal uitgeput. Maar hij zegt wel 10x per dag: Leuke school!