Oh oh, vanmorgen na het ontbijt was Qi Xuan in de eetruimte nog even aan de wandel, en pardoes valt hij van de minitrap af waar hij de dag ervoor met de andere kinderen op en af gegaan was. Dit keer een lelijke val, recht op zijn voorhoofd.

Wat een pech voor zo’n kleine man, schaafplek op zijn voorhoofd (net onder twee andere plekken van eerder) en onder zijn neus, en de plek op zijn voorhoofd zwelt op als behoorlijke bult. Het hoort natuurlijk bij het verkennen, maar oh oh, wat sneu voor hem. Hij zocht wel gelijk troost bij ons beiden, en nu is hij weer met ballonen en ballen in de weer, maar we hebben wel met hem te doen.

Vandaag doen we het maar even rustig aan met hem, en blijven we in de buurt van het hotel. Ook merk je dat hij nog erg moe is van zijn uitje van gisteren en af en toe gaat hij op de grond liggen met zijn vingers in de mond. Vanmiddag maar even op tijd naar bed!

Vandaag zijn we de hele dag naar de dierentuin geweest en het was een heerlijke dag. Lekker de hele dag weg uit het hotel, lekker buiten zijn in een park achtige omgeving met veel bloeiende bomen.

De laatste dagen gaat het steeds wat beter met Qi Xuan. Hij heeft nog wel boze buien, maar ze zijn korter en na de bui accepteert hij dat hij iets niet mag (een bui ontstaat namelijk altijd als hij iets niet mag, als wij nee zeggen). Het middagslaapje is er bij ingeslopen, dat lukt niet echt in de buggy, maar ja… De dierentuin is erg groot, met heel veel dieren in ouderwetse zielige hokken, maar het park zelf is erg mooi om doorheen te wandelen. Alhoewel we op het juiste tijdstip bij de panda’s waren lagen ze er toch allemaal voor pampus bij.

Qi vindt de panda’s heel mooi, eigenlijk alle dieren wel. Bij de tijgers begon hij heel hard het liedje van de 2 tijgers te zingen (op de melodie van vader jacob). Toen waren we helemaal een bezienswaardigheid. Ze hadden ons ook zo in een hokje kunnen stoppen… Ik moest zelfs een keer op de foto voor een Chinese vrouw…

Eind van de middag zijn we met de taxi weer terug gegaan naar het hotel. Vanavond hebben we eindelijk een lekker afhaal-eet-tentje gevonden met allemaal lekkere Chinese gerechten. Qi vond het heerlijk. En nu slaapt de kleine lieve man als een roosje! Hij doet het zo goed en hij is zoooooo lief! En gelukkig gaan we al bijna naar huis! liefs van Rogier, Qi Xuan en Meia

Vandaag was een superdag, Qi Xuan begon de dag al vrolijk, en had heerlijk lang geslapen. In de ochtend zitten oefenen met de prentenboekjes die we voor hem gekocht hebben, en hij was ook blij met zijn nieuw kado, de wawa (baby in het chinees):

Als de wawa dorst had had ook Qi Xuan dorst, en als de wawa een nieuwe luier moest was dat voor Qi Xuan ook hetzelfde In het tehuis speelde hij blijkbaar ook al veel met wawa’s, we hebben er verschillende foto’s van.

Vanmiddag na zijn middagslaapje zijn we de uitdaging aangegaan, met de taxi richting het plein van de hemelse vrede, en de hieraan gelegen verboden stad. De taxi ernaartoe was niet echt zijn ding, maar toch geen uitspattingen. Daar aangekomen rondgelopen met slechts een paar duizend chinezen om ons heen. Dit is natuurlijk de topper aller actracties, en dat zie je gelijk terug. Stalkende verkopers, heeeeel veel mensen, maar ook fantastische gebouwen en pleinen. China heeft toch wel ontzettend veel cultuur van duizenden jaren terug, erg indrukwekkend.

De schaal is bijna niet voor te stellen, heel erg mooi.

Qi Xuan vond alles prima, zat lekker in de buggy, en liet zich zingend rondrijden door alle drukte heen. Ook uit de buggy was het nu zonder problemen, en hij loopt vrolijk met ons op terwijl hij steeds beter (en helemaal uit zichzelf!) “In de manenschijn” in het nederlands zingt voor ons. Onwaarschijnlijk dat hij dat in 7 dagen geleerd heeft, niet alle woorden spreekt hij goed uit, maar toch een prestatie die wij niet verwacht hadden. Hij is er zelf ook heel trots op, en glimlacht blij naar ons.

Bij terugkomst met mama nog eens door zijn boekjes heen gegaan, en hij duikt daar helemaal in, Meia de nederlandse benaming, hij in het chinees, en je ziet dat hij dat heel graag wil doen, en het ons wil leren. Vanavond hebben we alles opgenomen (iThingy) zodat we het nog eens terug kunnen luisteren.

Al met al de dag en vooruitgang waar we op gehoopt hadden, op naar morgen!

Meia, Qi Xuan en Rogier

En na het middagdutje begon de storm… De ene boze bui na de andere met de ergste bui in de speeltuin. Toch ook nog lekker gespeeld, maar vooral heel vervelend, oei wat test hij ons uit zeg! Maar weer even de rust zoeken morgen… en nu even uitrusten in bed! Liefs

Wederom lunch op de plee

Met (echte!) pindakaas en aardbeien

Meia heeft ook nieuw speelgoed die we na zijn dutje gaan geven.

grt

Vandaag is een goede dag, Rogier is jarig, en Qi Xuan is in een blije bui. Het consequent zijn heeft zijn effect, en alle drukte van eerdere dagen zijn vergeten.

Nu hebben we ook de kans om in alle rust elkaar verder te leren kennen. Vanmorgen heeft Meia met hem getekend, en omdat we nu weten hoe we hem kunnen vragen wat iets is krijgen we gelijk college Chinees. Hij gelijk blij dat hij handen en voeten kan geven aan het onbegrip, wij omdat we meer toenadering krijgen en hij begint dan ook als spraakwaterval van alles uit te leggen als we hem ernaar vragen.

Verder lekker op de gang gespeeld met de balonnen, en na zijn middagslaapje gaan we op naar de speeltuin. Door het op kleinere schaal aan te pakken met hem zien we echt verbetering, natuurlijk zijn de buien nog niet verdwenen, maar het lukt nu om ze bij te buigen, of wanneer het even moet hem de ruimte te geven om zijn onvrede eruit te gooien.

Vanmiddag voor de speeltuin nog even proberen te skypen met Coevorden, gister ook al gedaan met Tjarda, Marc, Zilver en Lux, dat was super. Zilver en Qi Xuan die elkaar liedjes zaten voor te zingen. Heel benieuwd hoe dat zal gaan als ze elkaar straks beter leren kennen

Nog een paar foto’s op flickr gezet [ link ]

Hallo allemaal, het waren weer enorme pieken en dalen vandaag. Vanmorgen heeft qi vier driftbuien gehad, waarvan 1 midden in een hele drukke Chinese supermarkt (wij als kersverse ouders worden wel meteen in het diepe gegooid!). Rogier en ik hebben maar even wat info over de peuterpuberteit gelezen op internet en afspraken gemaakt wat we moeten doen tijdens zo driftbui (negeren, even apart zetten en nee blijft nee dus consequent zijn). En het lijkt nu al een beetje te werken! Vanmiddag was qi weer superlief en vrolijk alleen toen baba weer even weg moest voor wat papieren regeldingen was qi weer heel erg verdrietig. Hij heeft bijna een half uur gehuild en mij stevig vastgehouden. Ow ow ow wat is het allemaal heftig voor de kleine man. Aan het eind van de middag bleek zijn grote zus het ook moeilijk te hebben dus toen hebben we ze nog even lekker samen laten spelen. Ze zijn zo lief samen! Morgen is baba jarig, hopen dat we er een gezellige dag van kunnen maken! Liefs RMQ

Weer een vermoeiende dag! Vanmorgen om 6.00 uur opgestaan om op tijd te onbijten en uit te checken. Ondanks dat we een uur vertraging hebben verloopt de vlucht goed. Qi heeft lekker gespeeld en we hebben hem maar een keer of 10 hoeven omkopen met koekjes en snoepjes… Op het vliegveld ontmoeten we 2 van de 5 andere families weer en dat is erg leuk. Bij hun ook alles goed gegaan gelukkig. Morgen komen de andere 2 families terug. Om een uur of vijf zijn we eindelijk op onze kamer. Eerst maar even gegeten want de kleine man heeft honger! Rogier gaat nog even naar de supermarkt voor drinken en water want het is hier weer lekker droog de lucht… Qi is weer even heel verdrietig: “baba, baba, ik wil baba!!!” maar als ik het bad aanzet pakt hij gauw zijn badspeeltjes (de pieppiep en de woefwoef na een tijdje wil hij eruit en valt al bij het pyama aandoen bijna in slaap, snel in zijn nieuwe babybedje waar mama nog een hernia van krijgt en binnen 1 minuut in een diepe slaap. Morgen lekkere rustige dag, op het programma staat alleen pasfoto’s maken en belangrijke papieren kopieren. De komende dagen kunnen we verder lekker relaxen, geen afspraken meer, geen regelwerk, alleen nog maar wachten tot de ambasade alles op orde heeft gemaakt. Liefs van RMQ

ps Er staan weer nieuwe foto’s op flickr van vandaag en van gister!

Het is 21.00 uur en we zijn alledrie uitgeput! Vanmorgen vroeg vertrokken voor een bezoek aan de purple mountain samen met de andere familie. Rond gewandeld in een mooi park. Na een half uurtje wilde qi graag uit de buggy en zelf lopen, eerst aan mama’s hand en daarna los. Met zijn korte beentjes zette hij het op een rennen, blik op oneindig, oor en oogkleppen op. Na een tijdje achter hem aangerend te hebben vond ik het wel leuk geweest, qi niet en zette het op een brullen en daarna krijsen… Zijn grote zus heeft hem toen gekalmeerd. Terug in het hotel was alles weer oke. In de middag hebben we nog lekker met de buggy door de stad gewandeld. Dat ging super goed. Qi heeft hele weg gezongen. Aan het eind van de middag zijn we begonnen met inpakken en afgesproken met de andere familie om de laatste avond samen te gaan eten. Dat laatste avondmaal liep uit op een groot drama voor qi… En uiteindelijk voor de andere familie ook… Qi was aan het spelen met zijn grote zus en de zus van de grote zus en daar ging iets mis in zijn ogen. Wij begrepen niet helemaal wat dus dat werd weer brullen en krijsen. Rogier ging uit respect voor de andere gasten maar even naar de hal maar het gekrijs werd alleen maar erger! Dus ik er toch maar snel achteraan. Toen ik de hotelkamer binnenkwam werd hij weer rustig gelukkig, maar man tas lag nog beneden in het restaurant dus rogier maar weer even terug om die te halen. Daar aangekomen waren de twee zussen gevallen in de wc dus ook een drama! En ondertussen werd qi weer helemaal overstuur omdat baba weg was! Ontrootsbaar zo zielig… Toen baba terug kwam was het weer goed alleen waren we vergeten luiers te kopen en omdat we ons niet meer wilden opsplitsen hebben we qi maar meegenomen in de buggy, dat ging gezien de omstandigheden op 1 krijsaanval na redelijk… Dus… wij zijn alledrie een beetje moe! Wat heftig allemaal zeg! Zo moeilijk ook, in de ochtend rent hij steeds weg en wil hij niet bij ons blijven en naar ons luisteren en in de avond wil hij niet dat weggaan. Rogier en ik hebben hem vanavond wel heel vaak gezegd in het Chinees dat we van hem houden en hij zei het ook terug, maar of hij het snapt? Morgen een nieuwe dag, weer nieuwe indrukken voor het eerst met qi vliegen, terug naar Beijing. Dus nu maar gauw slapen… Liefs RMQ

Vanmorgen was voor ons allemaal nog een spannende dag. Samen met Qi Xuan naar het tehuis om daar afscheid te nemen van zijn vriendjes, vriendinnetjes en verzorgers. Wederom een moeilijke start bij het instappen, misschien dat hij bang is voor wat komt na de rit. Door druk verkeer en onder flink wat regen richting het tehuis.

In het tehuis een vrolijke boel, verzorgers lopen uit, en iedereen groet hem of haalt hem nog even aan. Onzeker was nog af we ook het tehuis in mochten, maar al snel lopen we van het kantoor door naar het tehuis zelf. De indrukken zijn direct heel positief, vrolijke tekeningen op, en aan de muur en overal vrolijke kleuren. Qi Xuan en zijn vriendinnetje die ook geadopteerd is rennen al voor ons uit en vliegen de klas in. Daar een vrolijke begroeting, door de verzorgers, maar ook door de groepsgenoten die allemaal Qi Xuan roepen. Hij gaat gelijk weer in de kring op zijn krukje, maar dit keer mogen zij beiden op het krukje voor de groep. Wij mogen ook nog eens de klas in en mogen zelfs foto’s maken. Wat een geluk!

Hij deelt gelijk zijn drinken met zijn beste vriendje, hij heeft een supermooi typische chinees pakje aan en is erg blij.

Vervolgens lopen we door naar de slaapvertrekken, hier komen we de verzorgster tegen door wie hij vanaf zijn binnenkomst verzorgd is.

Dolblij doen ze nog een telspelletje, en zij is blij en ook verdrietig dat hij met ons meegaat. Blij natuurlijk omdat hij een nieuw leven bij ons kan beginnen, maar ook verdrietig omdat je ziet dat zij enorm om hem geeft. Bij iedere kamer dat we verder gaan roepen en we allemaal in volle borst “bye bye!!!” en zwaait Qi Xuan hen uit. Dit was wederom veel meer dan waar we op hadden durven hopen.

Nadat we alles gezien hebben en volgens mij Qi Xuan ook afscheid heeft kunnen nemen stappen we in, op naar de toekomst!

Op de weg terug stoppen we nog bij zijn vindplek, het is even zoeken, maar met hulp van omwonenden en de gids weten we de precieze plek te vinden. Het is letterlijk op een steenworp van het tehuis, hoe zwaar de omstandigheden ook geweest mogen zijn, hij is met liefde op de voor hem beste plek terecht gekomen die hij had kunnen wensen.

Heavy, maar ook goed!

Nu zijn alle bezoekjes afgesloten, is het alleen nog afwachten tot de verschillende papieren hun weg naar ons vinden en tot die tijd doen we alleen nog maar leuke dingen!

Ik heb nog een paar foto’s meer op flickr gezet: [ link ].

Meia, Rogier en Qi Xuan