Goed nieuws

Het is alweer een tijdje terug dat ik hier wat schreef. Geen nieuws is goed nieuws :-) Het gaat heel goed met Qi Xuan. Hij zit alweer 7 weken op school na een fijne zomervakantie. De eerste weken was het wel weer even wennen, maar nu gaat het goed. Qi Xuan is nu een oudste kleuter. Soms voelt hij zich meer een middelste kleuter, maar dat is ook prima. Na dit jaar zal blijken of hij volgend jaar een super oudste kleuter of een eerste klasser zal worden, maar dat is nog ver weg, dus daar maken we ons nog niet druk om. Qi Xuan is nog steeds een cijfergek, maar de letters begint hij ook steeds interessanter te vinden. Hij leest al een paar woordjes. Zijn leergierigheid neemt niet af, hij gaat als een sneltrein en vraagt wel 100 x per dag waarom. Hij praat nu ook heel goed, mooie lange zinnen en maakt veel grapjes :-) We genieten enorm van hem!

 

Op de dag dat Qi Xuan een jaar bij ons was hebben we een aanvraag op de post gedaan voor een nieuw adoptiekindje, een broertje of zusje voor Qi Xuan dus. Deze zomer hebben we bezoek gehad van de raad van kinderbescherming. Het was een heel prettig gesprek. Qi Xuan gedroeg zich voorbeeldig en leek goed gehecht vond de raad medewerkster. Dat is fijn om te horen! Het onderzoek is inmiddels afgerond en vorige week lag de nieuwe beginseltoestemming op de mat. Nu is het wachten op een intakegesprek bij de vergunninghouder. Een nieuwe spannende tijd breekt aan! Maar het kan ook nog wel weer heel lang gaan duren. Dat maakt niet uit, we hebben geen haast. Qi Xuan weet het wel en wil alleen een zusje (broertjes maken volgens hem altijd ruzie). Hij heeft al een tekening voor haar gemaakt, en houdt al rekening met haar als we ergens 4 van hebben: “dit bakje is voor Loempia” Ja Loempia, hij heeft ook al een hele leuke naam voor haar bedacht :-) Maar we hebben hem ook verteld dat we Loempia pas op gaan halen als hij ongeveer 7 jaar is. Zo lang duurt het denken wij nog wel. Als er nieuws te melden is zullen we dat hier blijven plaatsen!

 

 

Jarig

Zaterdag 18 juni was Qi Xuan jarig. Het was een geweldige dag en Qi Xuan heeft er heel erg van genoten. Maandag 20 juni mocht hij zijn verjaardag in de klas vieren. De juf van Qi Xuan schrijft elke week een stukje in Qi Xuan zijn dagboek. Het stukje wat zij over zijn verjaardag heeft geschreven zal ik hieronder overtypen, want het schooljaar zit er bijna op dus dit was haar 1 na laatste stukje jammergenoeg…

 

20-06-2011

Maandag, wat een feestelijke dag! Qi Xuan genoot intens van alle aandacht. Zelfs om het tafeltje huppelen bij “Lang zal hij leven” vond hij prachtig! Ik vond het ontroerend dat hij dit allemaal toch deed. Bij de kaarsen uitblazen was hij weer heel slim (nooit eerder gezien bij een kleuter). Qi Xuan bleef niet bij het uitblazen op 1 plek staan, maar draaide om het tafeltje heen, steeds naar de volgende kaars en blies die dan in 1 keer uit. Geweldig! De kleuters waren er stil van! Toen de klassen rond met zijn hulpjes; Diede en Marion, ook naar de schoolmoeder en de administratie. Buiten moest Qi Xuan even huilen omdat hij gevallen was en bij het vrije spel kwamen er ook tranen omdat hij op de grondpuzzel van Sara was gaan staan. Dat kan natuurlijk niet. ‘t Zal de spanning wel geweest zijn. ‘t Is ook niet niks zo’n verjaardag met alle aandacht! Hopelijk ging Qi Xuan fijn slapen na deze dag.

In de vriendin!

Alweer een half jaar geleden waren Qi Xuan en ik in Zaandam voor een fotoshoot voor de vriendin! En dan nu eindelijk het resultaat! Ik ben iets te laat met het plaatsen van dit bericht, want de vriendin nummer 21 lag vorige week in de winkels… Maar misschien is ie nog wel ergens te vinden.

Ik ben vrij onherkenbaar en Qi Xuan is het afgelopen half jaar ook enorm veranderd! Inmiddels is hij 101 cm! (11 cm gegroeid het afgelopen haar). Het gaat geweldig goed met hem! Hij krijgt steeds meer praatjes. Juffie heeft hem al een zogenaamd gouden sleuteltje gegeven om soms zijn mondje mee op slot te doen… Ik probeerde het sleuteltje thuis ook, maar toen zei Qi Xuan bijdehand: nee mama, ik heb het sleuteltje in de container gegooid! Zijn taal is enorm vooruit gegaan. Hij maakt nog wel vaak grappige foutjes. Vanavond bijvoorbeeld nog toen we oude foto’s zaten te kijken: “kijk mama, dat is Sinterklaas en Pieter Post! Ow nee, zwarte Pieter Post! Hij is nog wel steeds veel moe, vooral na en op school, maar dat is ook niet zo gek. Over een paar weken wordt hij alweer 5. Hij kijkt er erg naar uit, maar zoals bij veel dingen die hij heel leuk vindt, vindt hij het ook heel erg spannend en brult soms huilend: ik wil niet jarig zijn!!! We gaan er een fijne dag van maken en zullen het rustig aan doen, dan komt het vast wel goed.

Moe

Vandaag is het precies een jaar geleden dat we in het vliegtuig zaten op weg naar Qi Xuan. Wat gaat de tijd toch snel en wat is er ontzettend veel gebeurd. Afgelopen maandag hebben we weer een gesprek gehad op school met de juf. We waren allebei wat minder enthousiast dan de vorige keer. Zowel thuis als op school is Qi Xuan namelijk vaak erg moe. Dat komt (denken wij) voornamelijk omdat het in zijn hoofd zo vol is.

Qi Xuan heeft zich het afgelopen jaar op alle gebieden enorm ontwikkeld. Hij is zinnelijk geworden, zijn fijne en grove motoriek is flink vooruit gegaan: fietst al zonder zijwieltjes en klimt en klautert overal op. Hij kan sinds kort zelf zijn kleertjes aan en uit doen en zelf op de wc plassen. Hij speelt veel beter, zowel alleen als met andere kinderen en hij is gegroeid zowel in de lengte als in de breedte. Zijn gezicht is ook veranderd, van een kleine peuter naar een pientere kleuter.

Vooral in zijn taal en denkniveau is Qi Xuan heel erg vooruit gegaan. Hij heeft een, zoals wij het noemen, cijfergekte en telt zonder moeite tot over de 100. Hij telt onderweg achterop de fiets van huis naar school en op nog veel meer momenten van de dag. Hij zoekt overal cijfers (en als je erop let zijn ze ook overal…) op de bussen, nummerborden, huisnummers, paginacijfers, schoenmaten, in de winkel en ga zo maar door. Van veel kinderen in de klas weet hij de leeftijd, de schoenmaat en van zijn vriendjes weet hij op welk huisnummer ze wonen. Als hij ‘s ochtends wakker wordt zegt hij: mamma is het vandaag 24 maart? (en zegt dan altijd de juiste datum). En op 24 maart zoekt hij overal het cijfer 24 (pagina 24 in de boekjes, 24 x touwtje springen, nummer 24 op een huis of nummerbord). En dan vergeet ik bijna de klok nog… Hij kan al klok kijken en vraagt de hele dag door: mamma hoe laat is het? (we hebben tot zijn ongenoegen zelf geen klok in huis hangen, anders zou hij er de hele dag voor gaan staan). En daarna zet hij het liefst zijn speelklokken precies op tijd.

Naast de cijfers heeft hij nog wel meer van dit soort bijzonderheden. Hij kent het alfabet en kent en herkent alle letters. In de supermarkt weet hij alles moeiteloos te vinden (van pijnboompitjes tot courgette). Hij kent alle verkeersborden (achterop de fiets: mamma verboden in te rijden!) en dieren bij naam en leert moeiteloos liedjes uit zijn hoofd. Als hij een toren bouwt stapelt hij de de blokken van groot naar klein en op kleur. En hij heeft soms ook wel bepaalde dwang-handelingen.

Nu ik dit zo opgeschreven heb begrijp ik nog meer waarom hij zo moe is. Maar wat moeten we eraan doen? Soms zeg ik: Qi Xuan laat de cijfers nu maar even met rust, maar soms denk ik, misschien moet ik het niet afremmen, maar er juist iets mee doen…

Qi Xuan gaat naar de vrije school en daar stimuleren ze de kleuters juist om lekker te spelen en nog helemaal niet te leren. De juf zegt dat Qi Xuan zijn ontwikkeling op het speel gebied stil lijkt te staan en op denk gebied veel te ver is. Hij is dus niet in balans. Zij heeft ons aangeraden om massage therapie met hem te gaan doen. Dat willen we zeker gaan proberen zodat hij wat meer kan ontspannen en we ook wat meer lichamelijk contact hebben. Want dat vindt Qi Xuan soms nog lastig, alhoewel dat het afgelopen jaar wel veel beter is geworden. Over de adoptie praat hij zelf nooit. Hij vertelt ons (nog) niks over zijn leventje in China. Wij praten er bewust wel zo nu en dan met hem over en bekijken de foto’s en filmpjes die we van China hebben. Dan luistert hij aandachtig en gaat dan ook dicht tegen ons aan zitten. Misschien is hij daar ook wel mee bezig in zijn hoofd, maar dat komt er niet uit.

Dus het is nu even zoeken hoe we hem kunnen helpen. Steeds zo moe zijn is voor hem denk ik ook niet fijn.
groetjes van Meia

Een droevig bericht

Vandaag ontvingen wij het droevige bericht dat Qi Xuan zijn vriendinnetje Nanne Leng Hui gister is overleden. Na een zware strijd heeft ze helaas op moeten geven… Afgelopen donderdag hebben we samen met Qi Xuan afscheid van haar genomen. Ze deed even haar oogjes open en ze keken elkaar nog 1x aan. Ze was blij om hem te zien maar ze zag er heel erg moe uit. Onze gedachten gaan uit naar Wouter, Femke en Juul die hun lieve meisje en zusje moeten missen. Qi Xuan zal het nog niet begrijpen maar ook voor hem is dit een groot gemis. Nanne was als een grote zus voor hem en heeft hem door de eerste moeilijke weken heen gesluurd. Hij zal nooit meer herrinneringen met haar op kunnen halen aan het huis in China waar ze samen woonden. Wat een groot verlies… Maar voor Nanne is er nu rust. Slaap maar lekker lieve Leng Hui, slaap zacht.

Advent

Maandagochtend is op school de adventtijd begonnen. Op het grote veld achter de school liepen de oudste kinderen met grote fakkels een spiraal over het veld. In het midden werd de eerste adventkaars aangestoken met 1 van de fakkels. Daarna moesten alle kleuters op de gang blijven wachten en de ouders in het lokaal gaan zitten. Het lokaal was pikdonker met in het midden een kaars en een moeder speelde muziek op een harp. De ouders zaten langs de rand van de klas. In het midden van de klas stond de kaars met daar omheen een pad van zand in een spiraalvorm. Toen kwam de juf met de kleuters de klas inlopen. Ze gingen op hun stoeltjes zitten die rond de spiraal stonden. 1 voor 1 kregen de kinderen een kaarsje. Daarmee liepen ze door de spiraal en in het midden staken ze het kaarsje aan door hem in de grote kaars te houden. Elk kaarsje kwam op een sterretje te staan in de spiraal. Niemand mocht praten. De kaarsjes in de spiraal waren het adventtuintje.

Qi Xuan begon te huilen toen hij op zijn stoeltje moest gaan zitten. Hij was bang, het was donker en hij was mij kwijt… Er zat al een huilend meisje bij juffie op schoot dus ben ik maar naast Qi Xuan gaan zitten. Wel precies met mijn kont in het bluswater wat daar volgens mij niet helemaal overbodig stond want ik zag een heleboel pijpen en rokjes bijna in brand vliegen… Bij het 15e kleutertje trok Qi Xuan een beetje bij en wilde hij ook wel een kaarsje in de “tuin” zetten. Hij mocht als laatste, door de spiraal met zijn kaarsje, ik moest bijna huilen zo mooi en knap vond ik het…

En dan gaan we nu maar wachten op het kerstkindje… :-)  Ik heb heel wat bij te leren! Toch een gemis in mijn opvoeding ;-)

Maar goed, zolang het kerstkindje er nog niet is genieten we van sinterklaas. Gisteravond hebben we alledrie onze schoen gezet. Qi Xuan zong uit volle borst een hele reeks sintliedjes met bijbehorende dansjes. Zondag komt de zak… Qi Xuan vindt het heel spannend. Hij zegt steeds dat hij geen cadeautjes wil. Maar als we praten en doorvragen en als het dan echt moet dan wil hij de maan wel als cadeautje (geen idee waar ik die kan kopen :-)

Ondanks al deze nieuwe indrukken en dan ook nog de sneeuw en de kou gaat het heel goed met Qi Xuan! De afgelopen weken is zijn speelgedrag veranderd. Hij verzint allerlei verhaaltjes en nieuwe spelletjes; dierensoepjes maken van zijn plastic diertjes en ze daarna allemaal afwassen bijvoorbeeld :-) (zie foto’s op flickr). Ben benieuwd wat hij van zijn sinterklaascadeautjes gaat vinden!!!

november 2010

Afgelopen maandag zijn we op school geweest voor een gesprek met de juf van Qi Xuan. Het gaat zo goed met hem op school dat hij sinds vandaag 4 dagen per week naar school gaat. Dus vandaag was zijn eerste donderdag op school en op donderdag krijgen de kleuters euritmie! Spannend dus, Qi Xuan zijn eerste euritmieles, maar helaas viel hij vlak voor de les keihard op zijn achterhoofd in de gang… Nu zit er een dikke knikker achter op zijn hoofd. Maar ja, behalve dat gaat het hartstikke goed met onze brokkenpiloot! Mensen vragen vaak hoe het met zijn taal gaat. Die ontwikkelt zich nog steeds elke dag. Sinds een paar dagen gebruikt hij “ik” in plaats van zijn eigen naam te zeggen (ik ben bang i.p.v. Qi Tsjee is bang). Hij vraagt ook niet meer zo vaak “wat is dat” in het Chinees, hij zegt nu bijvoorbeeld ook: mama kijk eens een mooie toren! Over China praten lukt nog niet zo goed. Daar is Qi Xuan soms nog heel verdrietig over maar hij kan dan niet goed uitleggen wat er precies gebeurd is.

Volgende maand is het sinterklaas. Alhoewel het volgende week ook nog sint maarten is zijn we toch maar vast begonnen met uitleggen en vertellen over sinterklaas. We hebben er namelijk veel zin in om dit feest met Qi Xuan voor het eerst te vieren. En 13 november komt sinterklaas al aan in Amersfoort. Qi Xuan vindt het erg interessant, vooral de cadeautjes die sint mee neemt natuurlijk… “Ow kom maar eens kijken!”

vakantie en school

Morgen is het alweer september. Wat gaat de tijd snel. En er is weer een hoop gebeurd: Qi Xuan zijn tandje is weer recht, vanzelf teruggegroeid, gelukkig maar! We zijn met z’n drieen op vakantie geweest naar Portugal met het vliegtuig. Sinds twee weken gaat Qi Xuan naar school. En Qi Xuan is gegroeid, in de lengte, in zijn gewicht en in zijn ontwikkeling. Hij kent al zoveel woordjes en begrijpt een heleboel. Zijn langste zin zei hij vorige week: ik vind aardappel niet zo lekker!

De vakantie is heel goed gegaan. Op de heenreis was Qi Xuan erg zenuwachtig. Hij zei vaak: “vinne eng” en moest wel 20 keer plassen. Aan het eind van de reis heeft hij ook nog overgegeven, alle spanning eruit? Maar eenmaal in Casa Marianna, het vakantiehuisje van opa en oma, was hij helemaal gelukkig. Hij heeft zich prima vermaakt en genoten van zijn opa en oma. Voor het eerst in de zee was echt een feestje voor hem. Hij straalde helemaal! De terugreis ging hartstikke goed, geen stress meer gelukkig.

En nu gaat de kleine man naar school! We hebben voor de vrije school gekozen en dat lijkt een hele goeie keuze. De kleuters in zijn klas helpen hem met alles en zijn ontzettend lief voor hem (vooral de oudere meisjes). Bij het wegbrengen blijf ik nog wat langer en als hij op zijn gemak is ga ik naar huis. Hij gaat drie ochtenden zodat hij rustig kan wennen en kan bijkomen na een dag school. Doordat hij het soms niet allemaal begrijpt is hij wel snel boos en gefrustreerd. Lang stil zitten is ook niet echt zijn ding :-) En de dag na school is hij helemaal uitgeput. Maar hij zegt wel 10x per dag: Leuke school!

Boem boem…

Dat kinderen wel eens een tand door de lip krijgen door een valpartij wisten we, maar dat je ook je tand een paar millimeter kunt verplaatsen door een valpartij daar hadden we nog nooit van gehoord. Afgelopen zondag viel Qi Xuan op de een of andere manier zo hard met zijn kin op de rand van zijn tafeltje dat zijn voortand aan de bovenkant 1 van zijn ondertanden een stuk heeft verplaatst. In eerste instantie zag ik alleen een schaafwond onder zijn kin, maar hij zat zo stilletjes bij mij op schoot dat ik toch maar even in zijn mondje keek… Daar trof ik een groot bloedbad aan en ik dacht even dat zijn 4 ondertanden allemaal losgeslagen waren, maar het was gelukkig maar 1 tand die scheef stond, alleen nog wel muurvast… Omdat het zondagochtend was zijn we via de huisartsenpraktijk doorverwezen naar een tandarts met weekenddienst. Zijn conclusie was: niks aan doen, gewoon scheef  laten staan. Want de tand eruit trekken zou behoorlijk traumatisch kunnen zijn voor Qi Xuan. En nu loopt Qi Xuan dus rond met een scheve tand totdat hij gaat wisselen :-( Arme kleine kluns, maar gelukkig kan hij er zelf nog wel om lachen:

Bezoek

En afgelopen weekend is Qi Xuan zijn grote vriendin Leng Hui op bezoek geweest!  Een fijn weerzien, zonder Chinese woorden. in hun eigen nieuwe Nederlands!